อีกไม่นานก็หมดวันแล้วฉันยังอยู่
ยังอยู่ที่ตรงนี้ที่เดิม
ไม่มีใครในความฝันยามราตรี
ที่ผ่านมาก็นานแล้วยังไม่ลืม
ที่เธออยู่ตรงนี้ที่เดิม
ให้ได้คิดถึงในคืนที่ว่างเปล่า
กาลเวลาที่มันพาเธอได้ไปจากฉัน
แม้จะนาน นานเท่าไหร่ ไม่เคยลืมสักครั้ง
ยังคิดถึงตลอด แม้ไม่ได้กอด
แต่ยังอบอุ่นขึ้นในใจ
แม้ในวันใดที่ฉัน มีคืนอันโหดร้าย
แค่มีเธอให้คิดถึง ก็สุขใจแค่ไหน
และแม้ไม่ได้เจอ แต่เสียงพูดของเธอ
ยังคงจะทำให้ฉันยิ้มได้ขึ้นมา
มันก็เป็นแค่วันที่ฉันและเธอได้ห่างไกล
วันจะเต็มไปด้วยดอกไม้ มีคืนวันที่เคยสดใส
แค่มีเธออยู่ ก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
ในคืนวันที่เราต้องเจ็บ ไปกับคำที่พูดแล้วไม่ได้คิดเด็กๆ
เมื่อในครั้งที่เราต้องจาก
ก็ยังเก็บเป็นภาพที่มันสวยงามเอาไว้ในใจ
แม้เธอต้องไปจากฉัน
กาลเวลาที่มันพาเธอได้ไปจากฉัน
แม้จะนาน นานเท่าไหร่ ไม่เคยลืมสักครั้ง
ยังคิดถึงตลอด แม้ไม่ได้กอด
แต่ยังอบอุ่นขึ้นในใจ
แม้ในวันใดที่ฉัน มีคืนอันโหดร้าย
แค่มีเธอให้คิดถึง ก็สุขใจแค่ไหน
และแม้ไม่ได้เจอ แต่เสียงพูดของเธอ
ยังคงจะทำให้ฉันยิ้มได้ขึ้นมา
กาลเวลาที่มันพาเธอได้ไปจากฉัน
แม้จะนาน นานเท่าไหร่ ไม่เคยลืมสักครั้ง
ยังคิดถึงตลอด แม้ไม่ได้กอด
แต่ยังอบอุ่นขึ้นในใจ
แม้ในวันใดที่ฉัน มีคืนอันโหดร้าย
แค่มีเธอให้คิดถึง ก็สุขใจแค่ไหน
และแม้ไม่ได้เจอ แต่เสียงพูดของเธอ
มันทำให้ฉันมีกำลังใจได้ทุกครา
กาลเวลาที่มันพาเธอได้ไปจากฉัน
แม้จะนาน นานเท่าไหร่ ไม่เคยลืมสักครั้ง
ยังคิดถึงตลอด แม้ไม่ได้กอด
แต่ยังอบอุ่นขึ้นในใจ
แม้ในวันใดที่ฉัน มีคืนอันโหดร้าย
แค่มีเธอให้คิดถึง ก็สุขใจแค่ไหน
และแม้ไม่ได้เจอ แต่เสียงพูดของเธอ
ยังคงจะทำให้ฉันยิ้มได้ขึ้นมา